voordeforum

taalsport

2008-11-27T10:25:00.004+01:00

Soms schrijven mensen in hun enthousiasme een leuk stukje. Zoals hier: een prachtige overwinning. Maar over welke sport gaat het eigenlijk?

de wereld van franquin

2006-11-07T15:38:00.000+01:00

De tentoonstelling die vorig jaar in Parijs te zien was, is nu in Brussel! Op de grote overzichtstentoonstelling over de Belgische striptekenaar zullen uiteraard veel tekeningen te zien zijn. Heel bijzonder is dat ook veel ideeën uit het brein van Franquin realiteit zijn geworden. Zoals de auto van Guust en de Flaterfoon.

De tentoonstelling duurt gelukkig tot 15 april 2007 dus pak die kans om te kunnen genieten van briljante tekeningen, maquettes en objecten uit Guust, Robbedoes & Kwabbernoot, Ton & Tineke en natuurlijk het briljante Zwartkijken.

Overigens is er vorig jaar ook een boek verschenen met een grote selectie signatures van Franquin die hij bij Guust altijd aanpaste aan de strip.

de wereld van franquin

shag

2006-11-04T13:30:00.000+01:00

Om bij te komen van het Anton Corbijn kunstwerk (zie hieronder) hier even een kort overzicht van de Amerikaanse kunstenaar Josh Agle, beter bekend als Shag. Hij weet wel heel goed wat zijn sterke kanten zijn.

schoenmaker? leest?

2006-11-02T01:57:00.001+01:00

Gisteren presenteerde de gemeente Den Haag haar nieuwe logo. Hoe fout kan het gaan? Een goede slogan, een contemporair beeld- en/of woordmerk en het is voor elkaar. Helaas. Het logo, dat eruit ziet alsof het in een paar penseelstreken op het papier is gezet, straalt een enorm amateurisme uit.

En de belangrijkste reden voor dit krabbeltje? 'Je moet wel iets anders doen.' Oh ja. Goed uitgangspunt. Dan val je in ieder geval op. Of dat nou goed of slecht is. Oh, maar wacht: is het niet de beroemde Anton Corbijn die dit gemaakt heeft? Oei, dan is het tóch goed! Misschien is het zelfs wel naïeve kunst? En dat treurige handschriftje dan? Anton zegt kurkdroog: 'Ik heb geen verstand van typografie'.

Goed. Behalve de totále onbruikbaarheid van het ding (kleiner weergegeven is het een onherkenbare krabbel, laat staan dat je nog 'Den Haag' kan lezen) is het idee helaas ook buitengewoon slecht uitgevoerd. Overduidelijk heeft de opdracht bestaan uit de vraag of Anton IETS wilde maken voor Den Haag. Voor 200.000 euro. En dan geven we een feestje van 190.000 euro voor een uurtje (52,77 euro per seconde, hahaha!) om het op te luisteren.

De aandacht hebben ze gekregen. Ik denk alleen wel dat ze het in Den Haag erg jammer vinden dat Anton het logo niet gesigneerd heeft. Sterker nog, zijn handtekening had waarschijnlijk als logo volstaan.

mastercard 2.0

2006-07-12T14:45:00.000+02:00

Hier is de volgende multinational die zich aan glimmers heeft gewaagd: MasterCard. Ze hebben net een nieuw logo geïntroduceerd, gekoppeld aan een nieuwe naam: MasterCard Worldwide.

Natuurlijk glimt het lekker en het oogt lekker 3D, maar het is door de extra cirkel een compleet onherkenbaar ding geworden. De verklaring voor de derde cirkel is de drie-eenheid in het bedrijf: 'franchisor, processor en advisor'. Lucht, lucht en nog eens lucht. De enige reden die ik kan verzinnen is dat eerst het logo is gemaakt, en daarna pas deze reden er aan is gekoppeld.
Het voegt weer eens werkelijk niets toe. Maar er is vast een reclamebureau een klapje rijker geworden.

oranjetypografie

2006-06-16T14:34:00.000+02:00

Mooi hoor, die shirts van het Nederlands elftal. Gebaseerd op shirts uit het begin van de vorige eeuw (de witte uit 1905 en de oranje uit 1959). Ik ga er niet van uit dat de typografie uit die tijd is en toch klopt er iets niet.

Het duurde even voor ik er achter kwam wat het was. Eerst dacht ik dat de bovenkant van de 7 op het shirt van Van Persie (nummer 17) te lang was. Maar toen ik later het shirt van Dirk Kuyt zag (met nummer 7), viel dat toch wel weer mee. Op 't randje, maar goed, dat kan.

Het werd pas duidelijk toen ik de achterkant van het shirt zag: de letterspatiëring is hier misgegaan! De 1 en de 7 staan véél te dicht op elkaar. En het is niet zo dat er hier sprake is van ruimtegebrek. Terwijl het op de voorkant dus wel goed gaat.

Ik weet dat het soms wenselijk is om letters bij vergroting iets dichter bij elkaar te zetten, maar hier is dat in overdreven mate gebeurd. Het zal een vergissing zijn. Nou ja, zo erg is dat nou ook weer niet. Als ze maar niet meer vergissingen begaan...

from the supermarket

2006-06-06T13:07:00.000+02:00

In een supermarkt valt een verpakkingsontwerp niet meer op, dacht ik. Tussen alle kleuren en vormen vallen hooguit slechte ontwerpen op. Tot ik het pakje water van 'from the supermarket' zag!

Opvallend licht van kleur en erg onnederlands ziet het er uit, dit half litertje mineraalwater. Duidelijk geïnspireerd op de Japanse Manga-tekenfilms, maar zonder de spetterende achtergrond. Het ontwerp is gemaakt door John Doe uit Amsterdam die het merk vorig jaar oktober lanceerden. Sinds 1 maart is het water ook te koop bij de Albert Heijn To Go's op de stations. John Doe verzon ook de briljante pay-off: Buy it and it's yours!

Binnenkort kunnen we ook Orange Juice verwachten van 'from the supermarket', uiteraard met een eigen manga-figuurtje!

from the supermarket

talpagedoe

2006-06-01T15:39:00.000+02:00

Ontwerpbureau Taste spande enige tijd geleden een kort geding aan tegen Talpa omdat ze hun logo zouden hebben gekopieerd. Nou zie ik ook wel enige overeenkomst, maar om nou te zeggen dat het gejat is, nee. Het ligt nogal voor de hand om een T te maken met bolletjes of andere vormen. Voor Taste juist een uitgelezen kans om hun slecht uitgevoerde logo te updaten naar iets beters zou ik zeggen.

Verder heeft Talpa (ook weer via een kort geding) voor elkaar gekregen om voortaan het cijfer 10 te mogen gebruiken. Terwijl het woord tien (door tv10 van sbs) verboden werd vorig jaar. En dat allemaal om er voor te zorgen dat mensen dan thuis Talpa op 10 gaan zetten. Vergeet 't maar.

nieuw house industries font: united

2006-05-30T16:28:00.000+02:00

Ja, daar zijn ze weer. Net op het moment dat ik dacht dat ook House Industries wat saai werd, komen ze met een font geïnspireerd op het leger: de United. Er zijn weer wat verschillende versies van beschikbaar, wat het toch weer een aardig complete familie maakt. De United bestaat uit een sans, serif en italic familie, waarbinnen er nog condensed, semi condensed, regular, semi extended en extended zijn. En dan nog thin, light, medium, heavy, black én stencil. Allemachtig.

Het is bij House altijd leuk om even door de case studies heen te klikken; hier laten ze zien hoe mooi het font te gebruiken is. En dat lukt niet altijd. Deze keer zal de Nederlandse markt in ieder geval terugschrikken van de leuke sweater die ze hebben gemaakt...

House Industries

hoogerbrugge's laatste hotel

2006-05-15T23:11:00.000+02:00

Han Hoogerbrugge heeft het laaste deel van Hotel op zijn website staan. Tijd om de hele serie nog eens op je gemak achter elkaar te bekijken. En nog eens even lekker op alles te klikken!

hotel

beste nederlandse design | uitslag

2006-04-28T00:11:00.000+02:00

De winnaar is bekend, de Fokker 27 is het geworden. Misschien wel het beste Nederlandse Design, maar zeker niet het mooiste. En daar ging het natuurlijk om. Ik heb er zelf erg weinig mee. Het is vast een goed ding, maar het straalt geen enkele emotie uit. Het is gewoon een vliegtuig. Een succesvol nederlands vliegtuig,dat is waar.
Maar dat is dan ook alles.

de uitslag

de blue note stijl

2006-04-25T16:10:00.000+02:00

Blue Note werd in 1938 opgericht door de Alfred Lion. De uit Berlijn gevluchtte Duitser had al in 1925 kennisgemaakt met jazz, toen hij per toeval een openluchtconcert bijwoonde van de pianist Sam Woodyard.

In 1941 kwam Francis Wolff als 'business manager' bij Blue Note en fotografeerde sinds die tijd de oefensessies van de jazzmuzikanten. Het leverde gelukkig ook bijzondere beelden op. De foto's die Francis maakte waren rauw en lieten vaak zwetende, peinzende en hardwerkende muzikanten zien.

Als je het over herkenbare huisstijlen hebt, komt alles samen bij Blue Note. Toen er naar 33 toeren-platen werd gewisseld, kwam ook de platenhoes. In 1956 werd Reid Miles ingehuurd om die te ontwerpen. Hij deed dat met de foto's van Francis Wolff en sinds die tijd was een plaat van Blue Note van veraf herkenbaar. En dat terwijl ze allemaal toch zo verschillend zijn.

Enige stijlvormen vallen wel te ontdekken: de herkenbare typografie (vaak Clarendon, of Helvetica-achtigen), de aangesneden voorhoofden in de portretfotografie en het kleurgebruik. Reid Miles gebruikte, ook waarschijnlijk door de technische middelen die toen voor handen waren, vaak stevige kleuren en grote, egale kleurvlakken. Bovendien waren de foto's vaak in duotoon. Maar het is toch vooral de briljante eenvoud die keer op keer opvalt.

Reid Miles, zo weten we nu, hield helemaal niet van jazz. Hij was gek op klassieke muziek. Het ging zelfs zo ver dat hij de platen waar hij een hoes voor moest maken, niet eens luisterde! Hij sprak wat met Alfred Lion over de plaat en vaak was dat voldoende. Dat de titels zo vaak de leidraad zijn voor de hoezen, heeft hier vast ook mee te maken.

In 1971 kocht Liberty Records het label Blue Note. Alfred Lion, Francis Wolff en Reid Miles verdwenen van het podium. En zo verdween ook de uitstraling, het geluid en de stijl.

blue note

rian hughes | ten year itch

2006-04-17T16:39:00.000+02:00

De meeste typografen hebben een leven lang nodig om een aantal fonts te ontwerpen. Als je het portfolio van Rian Hughes van Device bekijkt zou je denken dat hij nooit slaapt of snel grote bergen rommel produceert. Geen van beide is waar. In zijn net verschenen boek Ten Year Itch staan vele prachtige en bijzondere lettertypes, die er allemaal even verzorgd uitzien.

4 jaar geleden vescheen al het boek Art, Commercial waarin vooral zijn illustratieve talenten naar voren kwamen. Daaruit bleek ook dat hij niet van plan was om zomaar een lettertype bij zijn illustraties te gebruiken; hij maakte voor bijna elk project een nieuw font, wat zijn ontwerpen nog eigenzinniger maakten.

In de jaren tachtig begon Rian Huges, na zijn afstuderen aan de London College of Printing, te werken bij verschillende ontwerpbureaus. Ondertussen bracht hij zijn eigen stripboeken uit, in kleine oplages van 20 exemplaren. Uiteindelijk kwam in 1987 zijn eerste 'graphic novel' uit: The Science Service. Deze strips vielen op omdat ze teruggrepen naar de jaren zestig, met veel volle kleurvlakken en bijzondere typografie, terwijl de rest van de strips steeds meer 'realistisch' werd getekend.

Op dit moment heeft Rian Hughes een brede klantenkring met zijn ontwerpbureau Device. Virgin Airways, Penguin Books, DC Comics, Eurostar en de BBC om er een paar te noemen. En ondertussen maakt hij dus óók nog al die fantastische lettertypes.

Over zijn manier van werken zegt hij: 'I don’t want a client to show me some other logos and say 'like this'. I am not thinking about Helvetica or Baskerville or any style issues. To begin, I am thinking of vaguest adjectives. Is this a happy product? Gritty? Angry? You have to encourage the client to think in the same way.'
Dat is natuurlijk een prachtige werkwijze, maar wel één die hij voor zichzelf heeft gecreëerd. Veel ontwerpers zijn simpelweg niet in de positie om dit van hun klant te eisen. Al zou dat wel geweldig zijn.

device

anthony burrill

2006-04-02T18:36:00.000+02:00

Toen ik de posters voor Hans Brinker Budget Hotel (in opdracht voor KesselsKramer) voor het eerst zag, was ik al erg gecharmeerd. Wat een leuke vondst en vooral: wat een leuke uitvoering! De simpelheid en de ironische boodschap komen er erg mooi uit vind ik, vooral door goed gebruik van typografie en simpele illustraties.

Nu, jaren later, was ik benieuwd wat Anthony Burril aan het doen was. Hij heeft duidelijk niet stil gezeten. Naast veel vrij werk (zie afbeeldingen) werkte hij ook voor Diesel, de London Underground en maakte anti-corruptie posters voor Kenia. Hij heeft zelfs al een tentoonstelling in het Tate Modern achter de rug.

Samen met Kip Parker, een programmeur, richt hij Friendchip op. Met hem maakte hij veel sites van muzikanten zoals Kraftwerk, Air en David Holmes. De site van Friendchip is nu nog steeds een hilarische plek met allemaal interactieve, grafische gekkigheidjes. Vooral de Soundbooth is geweldig; een beetje Pong On LSD!

In een interview met ID&A zegt hij op een vraag over zijn computergebruik: 'Computers can't think of ideas, yet. But they can make very seductive imagery that gives the impression of having an idea, some people are fooled by this.'

anthony burrill
friendchip

out of the box

2006-03-29T02:36:00.000+02:00

Recent heeft ook Kodak zijn vertrouwde logo aangepast. En geen kleine aanpassing, maar een gigantische. De grote rode K is namelijk uit het logo verdwenen!

Het oude logo zoals dat gemaakt is in 1971 door Peter J. Oestreich (met een typografische aanpassing in 1987), staat bij velen in het geheugen gegrift. Bij mij wel in ieder geval. Toen ik het nieuwe logo zag, dacht ik in eerste instantie ook dat het een ander bedrijf was. Blijkbaar is het beeldmerk zo sterk, dat ik me helemaal nooit echt heb gericht op het woord 'Kodak'. Het komt me daardoor dus ook zeer vreemd voor.

Overigens heb ik verder geen moeite met het nieuwe woordmerk. Ik vind het een mooi beeld opleveren, en een dappere, onderscheidende keus. Die keus is gemaakt door Allen Hori, een typografie leraar op Yale, en voormalig art director bij Atlantic Records, nu werkzaam bij Ogilvy & Mather’s Brand Integration Group.

Toch had ik er niet snel voor gekozen om de gestileerde K weg te laten in een nieuw logo. Hooguit had ik geprobeerd het wat te moderniseren, zodat er nog iets van herkenning over was gebleven.

Er wordt gezegd dat het nieuwe logo is gemaakt om afstand te nemen van oude technologieën. "We want to break out of the box, in a lot of ways," zegt Betty Noonan van 'brand management and marketing services' bij Kodak.

Out of the box zijn ze zeker.

het beste nederlandse design

2006-03-27T00:45:00.000+02:00

De komende tijd wordt door (lezers van) nrc•nl het beste Nederlandse design verkozen. De afgelopen tijd is om voorstellen gevraagd, waaruit nu een shortlist van 25 items is ontstaan.

In de shortlist zitten voor de hand liggende en iets minder voor de hand liggende keuzes. De Rietveld-stoel hadden we aan zien komen, net als de Fokker F27 Friendship en de slaapbank (BR027) van Martin Visser. Maar de Maxi-Cosi? En een De Waard-tent? En de Senseo? Begrippen, dat zeker, maar design-klassiekers?

Ook vreemd dat geen enkele typografische inzending, behalve het omslag van Turks Fruit en de kapitaalloze telefoongids uit 1971, de shortlist gehaald heeft. De Lexicon (Bram de Does) en de Swift (Gerard Unger) zaten wel in de longlist.
Ik ben wel erg blij dat de Chest of Drawers van Tejo Remy genomineerd is. Ik heb dat zelf altijd een prachtig ding gevonden en blijkbaar ben ik daar niet alleen in. Net als het logo van de NS en de ANWB-paddestoel er ook in thuishoren. En uit puur sentiment de Audio Cassette. Dat worden echter wat mij betreft niet de winnaars.

Als het aan mij ligt, zou het, ook genomineerde, 50-gulden biljet van Oxenaar en Kruit met overtuiging winnen. Dat we nu de saaie euro's hebben helpt daarbij, maar het is altijd (en nu nog steeds) een prachtig, kleurrijk en tijdloos ontwerp geweest. Om maar niet te spreken over de technische foefjes die er allemaal in het biljet zijn verborgen. Overigens vind ik de hele serie prachtig en had die wat mij betreft als familie genomineerd mogen worden.

Stemmen kan vanaf 21 april, wanneer alle items de komende vijf weken besproken zijn door hun 'ambassadeurs'.

nrc•nl

fontexplorer X

2006-03-25T04:09:00.000+01:00

Goed nieuws voor al die mensen die zitten te rommelen met hun fontbeheerprogramma's als Suitcase of FontAgentPro! Er is sinds enige tijd een gratis(!) programma verkrijgbaar via LinoType. Ik gebruik het nu een paar weken en ik heb al veel voordelen ontdekt.

Wat als eerste opvalt is dat je Mac veel sneller opstart en afsluit dan met bijvoorbeeld Suitcase. Eigenlijk is dit al reden genoeg om het te proberen. Verder is de interface erg overzichtelijk en is gebruik van het programma bijna instinctief. Ook eventuele fontconflicten zijn simpel op te lossen. Zelfs aan de auto-activering is gedacht; plug-ins voor Illustrator, QuarkXPress en InDesign werken allemaal als een zonnetje.

Nadelen? Ik heb ze nog niet kunnen ontdekken. 't Is wat werk om al je fonts gestructureerd opnieuw in het programma te laden, al kan dat eventueel automatisch. Dat wil zeggen als je niet geeft om indelingen per fontleverancier of ontwerper. Iets anders wat je je kan afvragen is hoelang dit alles gratis blijft. Volgens LinoType blijft het een service. De reden daarvoor is duidelijk: in het programma zit een fontstore ingebakken, waarmee je fonts snel en makkelijk aan kan schaffen. Uiteraard bij LinoType, maar ook bij andere leveranciers. Deze functie is trouwens ook makkelijk te verbergen.

Al met al dus een goede service van LinoType, temeer omdat het programma écht vooral een goed fontbeheerprogramma is en pas daarnaast ook nog de mogelijkheid biedt om iets bij ze te kopen.

linotype•fontexplorerX

han hoogerbrugge

2006-03-23T16:16:00.000+01:00

Al een aantal jaren volg ik op internet het interactieve verhaal van Han Hoogerbrugge: 'Hotel'. Deze Rotterdamse internetkunstenaar maakte al veel werk voordat hij Flash ondekte, voornamelijk door gif-animaties. Deze Neurotica | Modern Living serie is de aanloop naar het briljant absurde 'Hotel', waar ook de figuren bewegen op de klik of roll-over van je cursor.

De werkwijze van Han Hoogerbrugge lijkt eenvoudig, maar is dat allerminst. Eerst filmt hij de beweging, dan selecteert hij belangrijke frames die hij nodig denkt te hebben voor een vloeiende animatie, die print hij uit, trekt ze over, scant die tekeningen weer in en brengt die vervolgens naar Flash, waar ze geanimeerd worden. 'Belangrijk daarvan is dat de link naar de werkelijkheid duidelijk moet zijn in de animaties', zegt Hoogerbrugge in een interview met Wim de Bie op bieslog. Dat kan je erg goed zien in de onvoorspelbaarheid van het bewegen van een jas of een shirt als iemand beweegt.

De laatste projecten van Hoogerbrugge zijn een animatie voor 'Freek kortgehouden', een serie animaties onder de titel 'nails' en een installatie die vorig jaar in Eindhoven te zien was. Deze installatie, 'zoo', bestaat uit acht panelen van 3x3 meter, waarop animaties worden geprojecteerd.

Han Hoogerbrugge heeft (uiteraard) een prachtige site, waar alle animaties te zien zijn:

han hoogerbrugge

meer banksy

2006-03-23T15:12:00.000+01:00

In een vandaag verschenen artikel in de Volkskrant kondigt Banksy zijn laatste boek aan: Banksy: Wall and Piece. In dit overzicht is werk van Banksy van de afgelopen 15 jaar te zien.

kpn logo

2006-03-22T03:03:00.000+01:00

Gisteren werd het nieuwe logo van kpn gepresenteerd. Drie 'ballonnetjes' of 'keitjes' met daaroverheen het kroontje, en daarnaast, in onderkast uiteraard, de letters kpn. Gezet in de prettig eigentijds ogende 'Dax Wide' van FontFont.
Fris? Ja, dat wel. Maar dat komt voornamelijk door de gebruikte kleuren. De vormpjes (ballonnetjes of wat het dan ook mogen zijn) zijn op z'n minst gezegd een merkwaardige keuze.

Is het wel een keuze, kun je je afvragen. Het lijkt erop dat het doel zo onduidelijk was, dat maar snel voor een zo abstract mogelijke vorm is gekozen. Deze kroonjuwelen zouden moeten staan voor de drie diensten die kpn wil communiceren; telefonie, televisie en internet. Ik kan eigenlijk alleen maar concluderen dat ze staan voor drie. Verder communiceren deze glimmertjes niets. Overigens is met de implementatie van de huisstijl weinig mis; die oogt fris en open, ook al door gebruik van de voorgenoemde heldere kleuren en lichte grijze vlakjes. Daarnaast is veel gebruik gemaakt van luchtige witte vlakken en uitvergrote delen van de ballonnetjes.

Voor de gemoedsrust van kpn staat er gelukkig een dik rapport achter het logo, en werd het gemaakt door een gerenommeerd buro (http://www.dumbar.nl/). Dat heeft de besluitvorming vast bespoedigd.

Overigens gaf de topman van kpn, de heer Scheepbouwer, als antwoord op de vraag: Hoe lang gaat het nieuwe logo mee? ‘Ik schat een jaar of zeven’.

Ik denk niet dat ze dat halen...

banksy

2006-03-21T02:01:00.000+01:00

Eén van de meest opvallende, en meest indrukwekkende artiesten die ik in de afgelopen jaren heb gezien, is Banksy. Deze britse graffiti artiest maakt prachtige pieces. En hoewel ze vaak zeer maatschappijkritisch zijn, is dat nooit zonder groot gevoel voor humor. Op die manier worden de britten in de openbare ruimte regelmatig op een geweldige manier geconfronteerd met waar ze mee bezig zijn.

Dat doet hij door een grote tekst boven de snelweg: 'IT'S NOT A RACE'. Of politieagenten met smileys in plaats van gezichten. Of door in een lieflijk boerenlandtafereel een aantal veiligheidscamera's te schilderen. Allemaal fantastische, maar ook verontrustende, verwarrende beelden.

Uit een interview met The Guardian: He tells me how he noticed that a piece of his graffiti has been papered over by a poster advertising Michael Moore's Stupid White Men - a bestselling book about how to subvert the system. "So Michael Moore was the corporate who fucked me over and ruined my picture. It's a weird world, a sick world." But he seems to quite like the idea.

Het laatste dat ik heb gehoord van Banksy, is dat hij bezig is met een tentoonstelling, en dat hij ondertussen al twee boeken heeft uitgebracht, getiteld Existencilism en Banging Your Head Against A Brick Wall.

banksy

a thing of beauty

2006-03-20T00:00:00.000+01:00

Hier start het voordeforum. een plek waar ik bijzondere uitingen op gebied van (grafische) vormgeving zal delen.